خبرگزاري ميزان- در پي امضاي قرارداد ميان شركت ارتباطات زيرساخت و اپراتور ايتال تله كام اسپاركل كشور ايتاليا، مركز تبادل اطلاعات خاورميانه در ايران راه اندازي مي شود.
به گزارش خبرگزاري "دي اسپورت"، الكسيس سانچس و هم تيمي هايش در تيم ملي شيلي، بامداد شنبه موفق شدند در ضربات پنالتي مسي و يارانش در آرژانتين را شكست دهند و قهرمان كوپا آمريكا 2015 شوند. سانچس با شيلي سال گذشته هم در اين رقابت ها قهرماني را از آرژانتين گرفته بودند. مهاجم باشگاه آرسنال در اين بازي براي تيم ملي كشورش دوندگي زيادي داشت و خيلي هم موثر بود. سانچس در صحنه اي كه مشاهده مي كنيد، پايش آسيب ديد و به اين روز درآمده است. او گفته كه 4 روز است از خانه نمي تواند خارج شود و ورم پايش هنوز خوب نشده است. منبع: خبرآنلاين
فرهاد عشوندي - سعيد اكبري - خبرگزاري خبرآنلاين؛علي كريمي، سرمربي تيم ملي را به يك چالش فرا خواند. اينكه بيايد و شجاعت به خرج بدهد. بگويد منظورش از مار و گرگ هاي اطراف برانكو چه كسي است. ما هم براي عملي شدن اين چالش، رودروي كي روش قرار مي گيريم. سرمربي تيم ملي ايران، بي اندازه آرام است و جالب اينجاست كه در طول مصاحبه لبخند مي زند. در پايان مصاحبه مي ايستد و دقايقي شوخي مي كند و در نهايت مي رود. چيزي كه از كي روش ديديم، متفاوت از تصويري بود كه برايش ساخته اند. اينكه او عصبي است، مي خواهد دعوا كند و حال و حوصله ندارد ...
اميد سليمي بني: غلامحسين محسني اژه اي معاون اول دستگاه قضا و سخنگوي اين قوه در نشست خبري شماره 96 خود كه امروز تشكيل شد، در پاسخ به سئوال خبرآنلاين درباره سرنوشت شكايت هاي دولت از برخي نمايندگان با اشاره به 9 شكايت از سوي دولت از نمايندگان تهران اعلام كرد پرونده ها در حوزه تهران باز است. - به گزارش خبرگزاري خبرآنلاين او در ابتداي سخنانش با اشاره به گذشت اولياي 370 مورد پرونده قتل و قصاص، اعلام كرد اين 370 نفر در سال 94 از قصاص نجات پيدا كردند. او گفت: اين تعداد مردم حس كردند مي توانند از قصاص صرف نظر كنند با اخذ ديه يا بدون آن، از قصاص جاني گذشت كردند ...
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
گلكسي نوت 7 ويژگي هاي نرم افزاري جديد و صفحه نمايشي با انحناي كم خواهد داشت
وكيل بيرانوند: اتهام موكلم نشر اكاذيب است؛ در جلسه بعدي مدارك طلب بيرانوند از نفت را ارائه خواهيم داد
Software AG به دنبال افزايش سرمايهگذاري در بازار نرمافزاري ايرانچگونه از هك شدن واي فاي جلوگيري كنيم؟خطر تشكيل خلافت بيخ گوش ايران! / وضعيت كنوني شاخه “خراسان” داعشجان كري: ظريف وطن پرستي سرسخت است