زمان دريافت خبر: يكشنبه ۰۹ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۱۶
منبع خبر: عصر ايران
طبقه بندي: فناوري و ارتباطات
در نشان به صورت رايگان، آگهي خود را منتشر كنيد.
مشاهده متن اصلي خبر
در نشان به صورت رايگان، آگهي خود را منتشر كنيد.
روزهاي پاياني اسفندماه بود و همه در تكاپوي استقبال از بهار و كسي فكرش را هم نمي كرد كه شكوفه 13 ساله براي استقبال از آخرين بهار عمرش آماده مي شود... - همه چيز از يك دل درد ساده شروع شد، درد بيشتر و بيشتر مي شد و براي همين خانواده، شكوفه را بلافاصله به بيمارستان نورآباد بردند... - تشخيص پزشكان "نورآباد" مشكل آپانديس بود و براي همين "شكوفه" درست چند روزي مانده به سال تحويل، راهي بيمارستان و اتاق عمل شد... - اما اين رفتن تقريبا بازگشتي نداشت و بعد از آن حال شكوفه روز به روز وخيم تر شد و در نهايت به تجويز پزشكان، شكوفه از نورآباد لرستان به بيمارستان امام رضا(ع) كرمانشاه منتقل شد ...
به گزارش خبرنگار فناوري گروه فضاي مجازي باشگاه خبرنگاران جوان ؛ سامسونگ بار ديگر از هشتگ (TheNextGalaxy#) در حساب توئيتر و فيسبوك خود استفاده كرده است، پستي همراه با فيلمي رمزآلود و يك نوشته كوتاه "فردا چيز بزرگي از راه مي رسد"، عدد 8 در فيلم همراه اين پست خودنمايي مي كند. - فريب نخوريد اگر طرفداران اين شركت هستيد فعلا بهتر است براي دوپرچم دار فعلي تازه رسيده اين شركت برنامه ريزي كنيد، گلكسي اس 7 و گلكسي اس 7 اج، امروز احتمالا اطلاعاتي از گلكسي 8 در اختيار كاربران قرار نمي گيريد، امروز اول آوريل است و روز April Fools (دروغ 13) مشهور است ...
خبرگزاري ايسنا: مدير پيش بيني و هشدار سازمان هواشناسي فعال بودن دو سامانه بارشي در نيمه شمالي و جنوبي كشور طي روزهاي جمعه و شنبه خبر داد و گفت: همچنين از بعد از ظهر امروز و طي روز جمعه به سبب افزايش سرعت وزش باد بر روي عراق، پديده گردوغبار در جنوب غرب كشور دور از انتظار نيست. - احد وظيفه درباره وضعيت هوا در سه روز آينده، گفت: طي امروز و فردا دو سامانه بارشي در نيمه شمالي و جنوبي كشور فعال هستند. بر اين اساس سامانه جنوبي امروز در مناطق جنوب، جنوب شرق، شرق و روز جمعه در جنوب شرق و شرق كشور سبب رگبار، باران، رعد و برق و وزش باد شديد مي شود ...
خبرگزاري مهر: براساس نقشه هاي هواشناسي سامانه بارشي از امروز بتدريج غرب و شمال غرب را دربر مي گيرد و از بعدازظهر دردامنه هاي جنوبي البرز، سواحل شمالي درياي خزر و حتي شمال شرق كشور هم سبب بارندگي مي شود. بارش باران در ارتفاعات بصورت برف و گاهي با رعد و برق همراه خواهد بود. - در استان هاي اردبيل، آذربايجان هاي غربي و شرقي، كردستان، زنجان و همدان و همچنين بخش هايي از استان مركزي، قم، قزوين، البرز، تهران، سمنان و سواحل شمالي كشورمان از بعد از ظهر امروز رفته رفته بارش باران را شاهد خواهيم بود. - در بخش هايي از مناطق جنوبي كشور هم مانند استان هاي هرمزگان، كرمان ...
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |
| محمود اروجزادهسالي را كه پشت سر ميگذاريم، چگونه بايد ارزيابي كرد؟ و چه جايگاهي از لحاظ برآوردن اهداف مهم عرصه فناوري اطلاعات و ارتباطات ميتوان به آن داد؟پاسخ به اين سوال البته چندان ساده نيست. شايد بهتر باشد كمي دقيقتر و جزئيتر به اين سوال بپردازيم.يكي از چالشهاي بزرگ موجود اين عرصه در طول سالهاي اخير، وجود نگاه منفي به فناوري اطلاعات و محصولات مختلف آن بوده، كه البته همچنان نيز باقي است.اين ديدگاه كه سابقهاي طولاني در سنت و عرف ما دارد، همواره با محصولات جديد علم و فناوري، از زاويه جدال و مخاصمه روبرو ميشود، و هميشه آنها را به زيان صلاح و رشد جامعه اعلام ميكند، تا حدي كه گاه كار به تحريك عواطف عمومي بر عليه اين فناوريها ميكشد.قصه مخالفت با پديدههاي جديد مانند تلگراف و تلفن و... را همگان شنيدهايم، و البته از ديگر سو، نقد جدي صاحبنظران و دانشمندان دلسوز جامعه به اين نوع نگاه را هم فراوان سراغ داريم.شايد آخرين مورد، سخنان دكتر روحاني رييس جمهور بود كه در نقد مخالفينِ پيشرفت و بسط فناوري، يادآوري كرد كه زماني برخي حتي با پديده سادهاي مانند «دوش حمام» هم مخالفت ميكردند!به هر حال بنظر ميرسد اين نوع نگاه، در جامعه ما ريشهدار است و اصلاح آن محتاج زمان است.اما هر چه هست، مقاومت در برابر توسعه فناوريهاي نوين ارتباطي در كشور ما، از مهمترين چالشهايي بود كه پيشرفت آن را با موانع جدي روبرو ساخت.شايد در آينده براي بسيار قابل باور نباشد كه جملهاي بدين مضمون از زبان يك وزير ارتباطات منتشر شد: «سرعت ۲۵۶ كيلوبايتي اينترنت براي ما كافي است!» اما متاسفانه اتفاق افتاد، هر چند مشخص نيست علت بيان چنين جملهاي اعتقاد شخصي بود، و يا فشارهاي اجتماعي موجود. در نتيجه همين ديدگاه بود كه موضوع «پهناي باند» در ايران، مدتهاي مديد به يك بنبست بيدليل منتهي شده بود كه راه برونرفتي هم برايش يافت نميشد، چرا كه رفع اين معضل، تنها و تنها مستلزم وجود يك اراده قوي و موثر بود؛ يعني چيزي كه در دولت يازدهم اتفاق افتاد و اين دولت به اتكاي اعتقاد به رشد و توسعه در اين بخش، در رفع آن كوشيد و با افزايش پهناي باند، پاي نسلهاي جديد را به كشور باز كرد و اپراتورهاي موبايل به رقابت در آن پرداختند.در نتيجه همين نگاه سلبي، گاه در موقعيتهاي حساس اجتماعي و سياسي، در فضاي وب محدوديتهايي پديد ميآمد كه عملا به افزايش حساسيتها منجر ميشد و بنوبه خود، نتيجه معكوس ميداد. اما به عنوان مثال در انتخابات اخير كه يك رخداد مهم اجتماعي هم بود، نگاه سلبي به حداقل رسيد و نگرانيها از محدوديتهاي احتمالي مرتفع شد و در عمل هم علاوه بر افزايش اطمينان و آرامش اجتماعي، كارنامه بهتري از آزادي گردش اطلاعات به نمايش گذاشته شد.اگر تنها همين مورد، يعني نوع مواجهه با اين چالش بزرگ را ملاك ارزيابي سال گذشته بگيريم، بايد اذعان كرد كه عملكرد نسبتا قابل قبولي را شاهد بودهايم.اما واقعيت اين است كه اين فقط يك سوي ماجراست، و دنياي شتابان فناوري و رقابت نفسگير كشورها در بهرهگيري از آن براي توسعه و پيشرفت خود، مستلزم داشتن برنامههايي سنجيده، دقيق، زمانبندي شده و قابل ارزيابي است كه بتوان به مدد آن، اهداف كوتاه مدت، ميانمدت و بلندمدت را در اين رقابت جهاني پيش برد.از اين نقطه نظر البته به نظر ميرسد مديريت عرصه فناوري اطلاعات كشورمان قابل نقد جدي است، كما اينكه جداي از روزمرگي و امور جاري، هنوز نشانهاي از عملي شدن اهداف زيرساختي و اساسي، و يا حتي وجود برنامههايي براي نيل به آنها مشاهده نميشود. منبع: ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات - اسفند 1394 |